Κώστας Παπουτσής, ο μοναδικός!

Το δρόμο για τον τίτλο, δείχνει ο Κώστας!

Ο «αειθαλής» Κώστας Παπουτσής επέστρεψε δριμύτερος στην ομάδα της καρδιάς του, το Αιγάλεω, το οποίο μάλιστα με δικό του γκολ στον εκτός έδρας αγώνα του με τον Ο.Φ. Χολαργού, οδήγησε σε υπέρ-πολύτιμη νίκη, χάρις στην οποία το «Σίτι» φιγουράρει με το κλείσιμο του γύρου στην πρώτη θέση του 2ουΟμίλου της Α΄ κατηγορίας Αθηνών.

Ο 35χρονος πολύπειρος αμυντικός (γεννημένος στις 31 Μαρτίου 1979)  υπέγραψε για πρώτη φορά στην ομάδα της πόλης μας το καλοκαίρι του 1999, όταν μια ολόκληρη «φουρνιά» νέων ποδοσφαιριστών φόρεσε τη φανέλα του συλλόγου. Είναι ο μοναδικός παίκτης στα χρονικά που έχει αγωνιστεί με το Αιγάλεω σε όλες τις κατηγορίες από την Α’  Εθνική - «Σούπερ Λιγκ» έως και την Α΄ τοπική (φέτος) και σε όλες τις εγχώριες διοργανώσεις (Πρωτάθλημα, Κύπελλο Ελλάδας, Κύπελλο ΕΠΣ Αθηνών) αλλά και σε διεθνείς θεσμούς (Κύπελλο ΙΝΤΕΡΤΟΤΟ και Κύπελλο ΟΥΕΦΑ).

Το Αιγάλεω στο Θερινό Πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής του Ο.Π.Α.Π.

Θερινό Πρωτάθλημα Ο.Π.Α.Π. 1968

Ο θεσμός του λεγόμενου "Θερινού Πρωταθλήματος" ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1968 με χορηγό τον Ο.Π.Α.Π. και διήρκεσε έως το 1974, αφού καταργήθηκε με την πτώση του δικτατορικού καθεστώτος. Διαχωριζόταν σε πρωτάθλημα Α΄ και Β΄ Εθνικών κατηγοριών, στα οποία λάμβαναν μέρος, αντίστοιχα, οι περισσότερες από τις ομάδες που συμμετείχαν στην τακτικές διοργανώσεις.

Σκοπός του πρωταθλήματος Ο.Π.Α.Π. ήταν να κρατά σε εγρήγορση τους αναπληρωματικούς και ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές των συλλόγων κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών. Έτσι, στις αποστολές για τους αγώνες, συνήθως απουσίαζαν οι περισσότεροι επαγγελματίες παίκτες, ειδικά κατά τις πρώτες φάσεις του πρωταθλήματος. Ωστόσο, καθώς η διοργάνωση προχωρούσε, αρκετά σωματεία επέλεγαν να χρησιμοποιούν όλο και περισσότερους έμπειρους ποδοσφαιριστές διότι αποσκοπούσαν στην κατάκτηση των τίτλων είτε για λόγους εντυπώσεων ή γοήτρου, ή απλά για να εισπράξουν το διόλου ευκαταφρόνητο χρηματικό βραβείο που τους συνόδευε.

Οι 'αφανείς' ήρωες του μεγάλου "Σίτι"

Κατά την περίοδο της μεγάλης ακμής του ιστορικού Αιγάλεω Α.Ο. (1964 - 1973), υπήρξαν ορισμένοι (στην πλειοψηφία τους γηγενείς) ποδοσφαιριστές που μπορεί να μην έγραψαν πολυάριθμες επίσημες συμμετοχές, ωστόσο η συνεισφορά τους στο "χτίσιμο" και τη σταδιακή ανέλιξη του δημοφιλούς συλλόγου της πόλης μας προς τα ψηλά, υπήρξε και παραμένει καθοριστική.

Οι παίκτες αυτοί ανδρώθηκαν ποδοσφαιρικά στις αλάνες της περιοχής, προπονήθηκαν σκληρά στις "λαμαρίνες" και έκαναν σπουδαία καριέρα σε μικρότερα σωματεία της Αθήνας. Αρκετοί δε από αυτούς, χρίσθηκαν διεθνείς στις μικρές (ηλικιάκα) Εθνικές Ομάδες της εποχής.

Το "Αθλόμετρο", αναγνωρίζοντας τη σημαντική τους προσφορά δημοσιεύει τα ονόματά τους, κατά σειρά χρονολογικής εμφάνισης:

Ρήγος και συγκίνηση στην εκδήλωση του Ζάχου Λυκουρίνου

Τήρηση ενός λεπτού σιγής. 
Στο βήμα ο Ζαχαρίας Λυκουρίνος
(φωτό ΑΘΛΟΜΕΤΡΟ)

Ολοκληρώθηκε πριν λίγη ώρα η τιμητική εκδήλωση που διοργανώθηκε έπειτα από πρωτοβουλία του πρώην αρχηγού της ποδοσφαιρικής ομάδας του Αιγάλεω Α.Ο. Ζαχαρία Λυκουρίνου, στην Αίθουσα Τύπου του γηπέδου Αιγάλεω "Σταύρος Μαυροθαλασσίτης". Όπως αναμενόταν, το συναίσθημα που κυριάρχησε στην αίθουσα καθόλη τη διάρκεια των ομιλιών ήταν η συγκίνηση, ενώ διάχυτη ήταν η αίσθηση πως όσα πρόσφεραν κάποιες μεγάλες μορφές του ποδοσφαίρου μας στην διαμόρφωση της συνολικής κοινωνικής κουλτούρας του φίλαθλου και όχι μόνο κόσμου, δύσκολα θα ξεχαστούν, όσα χρόνια κι ας περάσουν.

Ζαχαρίας Λυκουρίνος: "ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ"

Συνάντηση αναγνώρισης αγάπης και προσφοράς.

Ολόκληρη η «χρυσή» ιστορία του Αιγάλεω Α.Ο. και του ελληνικού ποδοσφαίρου δίνουν το ‘παρών’ από όλα τα μέρη της Ελλάδας στο κάλεσμα του τέως αρχηγού του Αιγάλεω Ζαχαρία Λυκουρίνου (φωτό), δείχνοντας την εκτίμηση, το σεβασμό και την αγάπη που τρέφουν στο πρόσωπό του. 

Στη συνάντηση που ο ίδιος προγραμμάτισε να πραγματοποιηθεί στις 10 Νοεμβρίου 2014, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11:00 π.μ. στην Αίθουσα Τύπου του γηπέδου Αιγάλεω «Σταύρος Μαυροθαλασσίτης». Είναι μια συνάντηση αναγνώρισης, αγάπης και προσφοράς και σε αυτήν έχουν κληθεί τηλεφωνικώς να παρευρεθούν όλες οι μεγάλες μορφές του παρελθόντος, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να θυμηθούν τα παλιά.