Αιγάλεω Α.Ο. 2015: Επιστροφή στις ρίζες...

Το Αιγάλεω κατά τη δεκαετία του 50.

Πενήντα τέσσερα ολόκληρα χρόνια πριν (καλοκαίρι 1961) το ποδοσφαιρικό τμήμα του Αιγάλεω Α.Ο. εγκατέλειπε το τοπικό πρωτάθλημα Αθηνών, για να πάρει μέρος στο νεοσύστατο θεσμό της Α΄ Εθνικής κατηγορίας, όπου κατά τις δεκαετίες του 60, του 70, του 80 αλλά και του 2000 άφησε αισθητά ίχνη, με "κορωνίδες" του την κατάκτηση της 4ης θέσης στη διοργάνωση του 1971 και τη συμμετοχή στο Κύπελλο της ΟΥΕΦΑ το 2004.

Ωστόσο, μέσα σε δέκα μόλις χρόνια από την κορυφαία στιγμή της ιστορίας του, με τη λήξη της σεζόν 2013-14 η ομάδα υποβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία Αθηνών και φέτος οδηγεί την "κούρσα" του 2ου Ομίλου της, ελπίζοντας σε μια άμεση επιστροφή, ενώ παράλληλα, διεκδικεί και την κατάκτηση του τοπικού Κυπέλλου.

Οι 'αφανείς' ήρωες του μεγάλου "Σίτι"

Κατά την περίοδο της μεγάλης ακμής του ιστορικού Αιγάλεω Α.Ο. (1964 - 1973), υπήρξαν ορισμένοι (στην πλειοψηφία τους γηγενείς) ποδοσφαιριστές που μπορεί να μην έγραψαν πολυάριθμες επίσημες συμμετοχές, ωστόσο η συνεισφορά τους στο "χτίσιμο" και τη σταδιακή ανέλιξη του δημοφιλούς συλλόγου της πόλης μας προς τα ψηλά, υπήρξε και παραμένει καθοριστική.

Οι παίκτες αυτοί ανδρώθηκαν ποδοσφαιρικά στις αλάνες της περιοχής, προπονήθηκαν σκληρά στις "λαμαρίνες" και έκαναν σπουδαία καριέρα σε μικρότερα σωματεία της Αθήνας. Αρκετοί δε από αυτούς, χρίσθηκαν διεθνείς στις μικρές (ηλικιάκα) Εθνικές Ομάδες της εποχής.

Το "Αθλόμετρο", αναγνωρίζοντας τη σημαντική τους προσφορά δημοσιεύει τα ονόματά τους, κατά σειρά χρονολογικής εμφάνισης:

Ρήγος και συγκίνηση στην εκδήλωση του Ζάχου Λυκουρίνου

Τήρηση ενός λεπτού σιγής. 
Στο βήμα ο Ζαχαρίας Λυκουρίνος
(φωτό ΑΘΛΟΜΕΤΡΟ)

Ολοκληρώθηκε πριν λίγη ώρα η τιμητική εκδήλωση που διοργανώθηκε έπειτα από πρωτοβουλία του πρώην αρχηγού της ποδοσφαιρικής ομάδας του Αιγάλεω Α.Ο. Ζαχαρία Λυκουρίνου, στην Αίθουσα Τύπου του γηπέδου Αιγάλεω "Σταύρος Μαυροθαλασσίτης". Όπως αναμενόταν, το συναίσθημα που κυριάρχησε στην αίθουσα καθόλη τη διάρκεια των ομιλιών ήταν η συγκίνηση, ενώ διάχυτη ήταν η αίσθηση πως όσα πρόσφεραν κάποιες μεγάλες μορφές του ποδοσφαίρου μας στην διαμόρφωση της συνολικής κοινωνικής κουλτούρας του φίλαθλου και όχι μόνο κόσμου, δύσκολα θα ξεχαστούν, όσα χρόνια κι ας περάσουν.

Ζαχαρίας Λυκουρίνος: "ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ"

Συνάντηση αναγνώρισης αγάπης και προσφοράς.

Ολόκληρη η «χρυσή» ιστορία του Αιγάλεω Α.Ο. και του ελληνικού ποδοσφαίρου δίνουν το ‘παρών’ από όλα τα μέρη της Ελλάδας στο κάλεσμα του τέως αρχηγού του Αιγάλεω Ζαχαρία Λυκουρίνου (φωτό), δείχνοντας την εκτίμηση, το σεβασμό και την αγάπη που τρέφουν στο πρόσωπό του. 

Στη συνάντηση που ο ίδιος προγραμμάτισε να πραγματοποιηθεί στις 10 Νοεμβρίου 2014, ημέρα Δευτέρα και ώρα 11:00 π.μ. στην Αίθουσα Τύπου του γηπέδου Αιγάλεω «Σταύρος Μαυροθαλασσίτης». Είναι μια συνάντηση αναγνώρισης, αγάπης και προσφοράς και σε αυτήν έχουν κληθεί τηλεφωνικώς να παρευρεθούν όλες οι μεγάλες μορφές του παρελθόντος, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να θυμηθούν τα παλιά. 

Ποδόσφαιρο Αιγάλεω Α.Ο.: Σε δέκα χρόνια, από το "ζενίθ" στο "ναδίρ"!

2004

Ήταν άνοιξη του 2004, όταν ολόκληρο το ποδοσφαιρικό Αιγάλεω πανηγύριζε τη σπουδαιότερη έως τότε διάκριση της πλούσιας ιστορίας του, την κατάκτηση της 5ης θέσης στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας και την έξοδο, για πρώτη φορά στα χρονικά, της κατά γενική ομολογία κραταιάς ομάδας του Γιώργου Χατζάρα στο Κύπελλο της ΟΥΕΦΑ! Ήταν εκείνη μια τεράστια επιτυχία για τα δεδομένα της εργατούπολής μας, που μόνο με τη θριαμβική πορεία της σεζόν 1970/71 (όταν ο σύλλογος είχε τερματίσει στην 4η θέση της βαθμολογίας) θα μπορούσε να συγκριθεί.

Τι έφταιξε όμως άραγε και σήμερα, δέκα μόλις χρόνια μετά από την ευφορία που νοιώθαμε τότε, το σωματείο "θρηνεί" για τον διαφαινόμενο πλέον, υποβιβασμό του "Σίτι" στο τοπικό πρωτάθλημα της Αθήνας;;; Παρά τη μεγάλη πικρία που αισθανόμαστε, οφείλουμε να δούμε κατάματα τα γεγονότα και να ερευνήσουμε τα αίτια αυτής της πρωτοφανούς κατρακύλας.

2014

Πρώτα από όλα, τα "σκάγια" των ευθυνών δεν μπορούν παρά να βαρύνουν (και) τη διοίκηση της πρώην Π.Α.Ε. Αιγάλεω που εξασφάλισε την ευρωπαϊκή έξοδο, με τις ανερμάτιστες επιλογές της αμέσως μετά την πρόκριση στη φάση των ομίλων του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, το φθινόπωρο του 2004. Σα να μην ήθελαν οι τότε διοικούντες να διαχειρισθούν σωστά την τεράστια ευκαιρία, προέβησαν σε μια σειρά αυτοκαταστροφικών επιλογών:

Οι αφανείς ήρωες του "Σίτι"

Αιγάλεω Α.Ο. 1986-87

Υπήρξε ένα "βουβό" διάστημα στη σύγχρονη ιστορία του ποδοσφαίρου του Αιγάλεω Α.Ο. στο οποίο ελάχιστοι αναφέρονται. Είναι η χρονική περίοδος 1985-1999 κατά την οποία ο σύλλογος απουσίαζε από τα κορυφαία πρωταθλήματα, έφτασε να 'κατακυλίσει' έως και τη Δ΄Εθνική αλλά έμεινε όρθιος, πάλεψε και τελικά επέστρεψε πανηγυρικά στο προσκήνιο!

Με Χαλάνδρι για το Κύπελλο ΕΠΣΑ το "Σίτι"

(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Σαράντα επτά σχεδόν χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που συναντήθηκαν και μάλιστα για τον ίδιο θεσμό (του Κυπέλλου) το Αιγάλεω με την Α.Ε. Χαλανδρίου, αντίπαλοι και πάλι την Τετάρτη 28 Νοεμβρίου, στο "Σταύρος Μαυροθαλασσίτης" για τη φάση των "16" του Κυπέλλου ΕΠΣΑ.

Ήταν στις 19 Ιανουαρίου του 1966, όταν οι δυο ομάδες έπαιξαν στο γήπεδο Χαλανδρίου για την πρώτη (προκριματική) φάση του Κυπέλλου Ελλάδας.

Γνωρίζω την πόλη μου!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΙΓΑΛΕΩ

"Γνωρίζω την πόλη μου"

Ξεκίνησε τη Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2012 για δεύτερη χρονιά το πρόγραμμα Γνωρίζω την πόλη μου, που προσφέρει ο Δήμος Αιγάλεω στους μαθητές της Στ΄ τάξης των Δημοτικών Σχολείων της πόλης μας. Στόχος του προγράμματος είναι οι μαθητές να έρθουν σε επαφή με την Ιστορία της περιοχής και της Ιεράς Οδού, αφού ξεναγούνται από αρχαιολόγους στα εκθέματα που βρίσκονται στις προθήκες του Μετρό Αιγάλεω.

 

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ένα διαδραστικό παιχνίδι γνώσεων και μνήμης και θα κορυφώνεται, για πρώτη φορά φέτος, με δημιουργίες των παιδιών που θα γίνονται στο εκάστοτε Σχολείο με τη συνδρομή Εικαστικών. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο τέλος της ακαδημαϊκής χρονιάς θα γίνει έκθεση με τις δημιουργίες των μαθητών και ότι το όλο πρόγραμμα τελεί υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.

Γραφείο Τύπου & Επικοινωνίας

Μεγάλη επιτυχία η εκδήλωση των Μικρασιατών

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στο κατάμεστο Πνευματικό Κέντρο  "Γ. Ρίτσος" πραγματοποιήθηκε μία από τις πλέον επιτυχημένες εκδηλώσεις του συλλόγου Μικρασιατών Αιγάλεω "Νέες Κυδωνίες".

Δήμος και Σύλλογος οργάνωσαν μια ξεχωριστή βραδιά την Δευτέρα 15 Οκτωβρίου με θέμα την καθημερινότητα των προσφύγων, στην οποία μεταξύ άλλων εντυπωσίασε η ηθοποιός Φ. Μπαξεβάνη που απέδωσε ένα απόσπασμα από την ¨Λωξάνδρα¨, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκομένων.

«Εσφαγιάσθη το Αιγάλεω!»

Ξαναγράφοντας την ιστορία του «Αιγάλεω Σίτι».

(Μέρος 7^ο)

 «Στις οκτώ παρά είκοσι χθες το βράδυ, την ώρα που τα πρώτα κρέπια τύλιγαν την Αθήνα, έντεκα λεβέντες παρατάχθηκαν σε κάποιο γήπεδο, φώναξαν, σαν πραγματικοί αθλητές ένα “ζήτω” για τους αντιπάλους τους, και χωρίς καμιά διαμαρτυρία έφυγαν. Στα μάτια όμως όλων κύλαγαν μερικά δάκρυα. Δάκρυα της πικρίας που τους είχε ποτίσει μια αδικία, μια κατάφωρη αδικία. Έφυγαν με την καρδιά σφιγμένη, γιατί οι αγώνες τους, οι ωραίες τους προσπάθειες, τα όνειρά τους, που ένα ολόκληρο χρόνο έφτιαναν, γκρεμίστηκαν...»

Έτσι ακριβώς ξεκινάει το ρεπορτάζ της «Αθλητικούς Ηχούς», την επόμενη του δεύτερου αγώνα «διαβαθμίσεως» μεταξύ Αστέρα Αθηνών και Αιγάλεω, που έγινε στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας την Τετάρτη 9 Ιουνίου του 1954. Αρκετοί από τους πρωταγωνιστές εκείνου του αλησμόνητου παιχνιδιού δε βρίσκονται πια στη ζωή, καθώς μας χωρίζει από το γεγονός ήδη, περισσότερο από μισός αιώνας! Ωστόσο, η αναδρομή μας συνεχίζεται, με στόχο να διδάξει τους νέους τι εστί να φορά κανένας, ως ποδοσφαιριστής, την τιμημένη φανέλα του ένδοξου σωματείου της πόλης μας.

Εξαιρετική η παρουσίαση!

Με ιδιαίτερη επιτυχία παρουσιάσθηκε το βιβλίο "Αιγάλεω-δρόμοι της προσφυγιάς" της Μαρίας Βαμβακοπούλου, χθες βράδυ στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης μας "Γ.ΡΙΤΣΟΣ". Στην εκδήλωση (που τελούσε υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγάλεω "ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ") παρέστησαν πολλοί συνδημότες, με προεξάρχοντες το δήμαρχο Χρήστο Καρδαρά, τον πρώην δήμαρχο Γιάννη Μυστακόπουλο, δημοτικούς συμβούλους καθώς και στελέχη πολιτικών παρατάξεων του δήμου.

Το πόνημα, αποτέλεσμα έρευνας και προσωπικής εργασίας της συγγραφέως που διήρκεσαν μια ολόκληρη δεκαετία, συνιστά μια πολύ ενδιαφέρουσα καταγραφή της πορείας συγκεκριμένου τμήματος του μικρασιατικού πληθυσμού που κατέληξε να συνεισφέρει, ως μια από τις πολλές πληθυσμιακές προσθήκες, στη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας της εργατούπολης του Αιγάλεω, μέσα στα χρόνια που κύλησαν από τη μεγάλη καταστροφή του 1922 έως τις μέρες μας.

Ξαναγράφοντας την ιστορία του «Αιγάλεω Σίτι».

Σύνταγμα, 3 Δεκεμβρίου
1944

(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Η δεκαετία του ’50 ήταν, με αρκετή καθυστέρηση για την Ελλάδα, η εποχή της ανοικοδόμησης. Ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη είχε από τα τέλη του 1945 ξεκινήσει δειλά-δειλά να επουλώνει τις ανείπωτες πληγές που της άφησε ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος, εδώ η «αιμορραγία» εξακολούθησε για σχεδόν μια ακόμη πενταετία.

 

Ο Εμφύλιος σπαραγμός, που ήρθε σαν αναπόφευκτη απότοκος των έντονων πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών αντιθέσεων του μεσοπόλεμου, έριξε την υπανάπτυκτη ακόμη χώρα μας σε μια φριχτή δίνη γεγονότων που την οδήγησαν, αντί για εμπρός, πολλά βήματα πίσω. Η συντριβή των δυνάμεων της Αριστεράς το θερμό καλοκαίρι του ΄49, έμελλε να καθορίσει δραματικά και τις επόμενες εξελίξεις.

Εικόνες και συνήθειες που σβήνουν...

ο θρυλικός "Σαμψών"
(Γιάννης Κεσκελίδης)

Λαϊκοί ήρωες, καλλιτέχνες και «γυρολόγοι», σύμβολα μιας άλλης εποχής.

 (γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

 Μέχρι και την αρχή της δεκαετίας του ’90 στη συνείδηση των ελλήνων η διασκέδαση ήταν συνυφασμένη και με εκδηλώσεις των «επαγγελμάτων θεάματος», που συνάρπαζαν περαστικούς αλλά και τακτικούς θαμώνες διαφόρων μαγαζιών σε πλατείες και αλάνες, οι οποίες ακόμη τότε αφθονούσαν.

«Μάγοι», ακροβάτες, ισορροπιστές, καραγκιοζοπαίκτες  (σαν τον αείμνηστο Φρίξο Γαζεπίδη), αλλά και κάθε μορφής «γυρολόγοι» ήρωες έστηναν την αυτοσχέδια σκηνή τους και για μερικές ώρες πρόσφεραν απλόχερα ένα φορκλορικό  θέαμα, κάνοντας με τα κατορθώματά τους τον κόσμο να μένει άλαλος.

Όπως σε όλη τη χώρα έτσι και στην πόλη μας, χαρακτηριστική ήταν η μορφή του ρωμαλέου «Σαμψών» που είχε ταυτίσει την παρουσία του στην Πλατεία Εσταυρωμένου με εκπληκτικά νούμερα υπεράνθρωπης αντοχής.

Το "μπαρουτάδικο"

Το Ελληνικό Πυριτιδοποιείο και Καλυκοποιείο ήταν ελληνική βιομηχανική μονάδα κατασκευής πυρομαχικών, στο χώρο που βρίσκεται το σημερινό άλσος της πόλης του Αιγάλεω. Η συνολική του έκταση ήταν 167 στρέμματα και περιστοιχιζόταν από μάντρα με συρματοπλέγματα και φυλάκια. Σήμερα, το περισσότερο από το εμβαδόν του (135 στρέμματα) έχει μετατραπεί σε άλσος, ενώ το υπόλοιπο σε χώρους άθλησης και εκπαίδευσης[1]. Ίδρυση και ιστορική διαδρομή Πρόγονος της Εταιρείας υπήρξε ένα ιδιωτικό εργοστάσιο πυρίτιδας ("μπαρουτάδικο") το οποίο δημιουργήθηκε στα 1874, σε περιοχή επί της Ιεράς Οδού, από τον αξιωματικό του πυροβολικού Κ. Μωραϊτίνη. Δυο χρόνια αργότερα, στην επιχείρηση εισήλθαν οι επιχειρηματίες Θεοφιλάς, Κορδέλλας και Ρικάκης και η τελευταία μετατράπηκε σε ομόρρυθμη εταιρεία.

Ξαναγράφοντας την ιστορία του ΑΙΓΑΛΕΩ...

Η τετραετία 1951-54 αποτέλεσε για την ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης μας μια περίοδο έντονων ζυμώσεων, όχι μόνο σε αγωνιστικό επίπεδο, αλλά και σε διοικητικό. Η προεδρία του Γεώργιου Μαρτίνη χαρακτηρίσθηκε από σπουδαία προσφορά, με οργάνωση «φυτωρίων» νέων ταλέντων από τις πολλές αλάνες της περιοχής και με προσέλκυση αρκετών τοπικών αθλητικών παραγόντων που έσπευσαν να στηρίξουν τον ίδιο και τους συνεργάτες του (Ιωαννίδη, Περιβόλα, Παπαδάκη, Χριστοφορίδη κ.α.) στο δύσκολο έργο τους.

Ήταν η εποχή που το σύλλογο πλαισίωσαν τόσο οι βετεράνοι της δεκαετίας του ’40 (Γιώργος Καραμπαλίκης, Δημήτρης Γιουλντούρης, Κώστας Λιοσάτος, Σταύρος Ρουμελιώτης, Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Αντώνης Λιβανός, Τάκης Αρώνης, Θέμης Τούσης, Γιάννης Μπλάνας, Βασίλης Χωριανόπουλος, Αντώνης Νικηταράς) αλλά και οι νέοι «αστέρες» που ανέτειλαν.

Στέλιος και Λάμπης Σεραφείδης (που ωστόσο έκαναν καριέρα σε άλλα σωματεία), Μιχάλης Ιωσηφόγλου, Νίκος Μπαϊρακτάρης, Σάββας Παπάζογλου, Μίλτος Παπαποστόλου, Γιάννης Μαρδίτσης,  Στέφανος Χατζητσοπάνης, Χρήστος Αντύπας, Παντελής Τσάπος, Μιχάλης Μπαλακτσίδης, Γρηγόρης Αποστολίδης, Λάκης Μαραμενίδης, Σπύρος Τσικνάκος, Δημήτρης Γράφας, Γιώργος Κόλλιας, Κώστας Ζουμπούλης, Ιορδάνης Σταμπούλογλου ήταν λίγα από τα ονόματα που έκαναν την εμφάνισή τους στο προσκήνιο, θέτοντας τις βάσεις τόσο για τη δική τους εξέλιξη, όσο και για την πρόοδο του Ομίλου.

Την πρώτη από τις τέσσερις εκείνες σεζόν στο «τιμόνι» βρέθηκε ο Ρωμύλος Φρονιμήδης και τις υπόλοιπες τρεις ο Τρύφων Τζανετής, νεαρότατος τότε.

Την περίοδο 1950-51 είχε δημιουργηθεί η Α2 κατηγορία Αθηνών, με τη συμμετοχή οκτώ σωματείων από διάφορες γειτονιές της Αθήνας (Νέα Ελβετία, Αμπελόκηποι, Καλλιθέα, Μεταξουργείο, Χαλάνδρι κ.λ.π) που θα διεκδικούσαν το πρωτάθλημα αλλά και την ευκαιρία να εισέλθουν στην «ελίτ» του Αθηναϊκού ποδοσφαίρου όχι με απευθείας πρόκριση όπως θα ήταν φυσιολογικό, αλλά μέσω του απαρχαιωμένου θεσμού της «διαβάθμισης». Δεν ήταν εύκολο...